Strona główna
niedziela, 28 maja 2017 r.
Imieniny: Augustyna, Jaromira

Warto Zobaczyć

Strona główna » DLA TURYSTY » Warto Zobaczyć

Dworzec Kolei Warszawsko - Wiedeńskiej (ul. Dworcowa)

Skierniewicki dworzec należy do najpiękniejszych w Europie. Budynek w stylu gotyku angielskiego został wybudowany wg projektu Jana Heuricha w 1874 r., spalony w 1914 r. W latach 1992-2003 dworzec odrestaurowano, przywracając mu dawną świetność. Bywał tu Wł. St. Reymont, kręcono sceny do filmu „Ziemia obiecana”. Obraz dworca znalazł się również w  ekranizacji powieści B. Prusa - „Lalka”.

Warta obejrzenia jest drewniana wiata peronowa, istniejąca w niezmienionej formie od 1893 r., a wewnątrz budynku dworca - sgraffita A i M. Mieszkowskich z okresu socrealizmu (1954 r).



Rzeźba Stanisława Wokulskiego (Peron I)

Od października 2010 r. na stacji Skierniewice podróżnych wita Stanisław Wokulski, który właśnie w tym miejscu doświadczył duchowej przemiany. Bohater pomaga nieszczęśliwie zakochanym. Wystarczy wrzucić karteczkę z imieniem wybranki lub wybranka do „kieszonki” w kamizelce Wokulskiego, a do nieszczęśliwie zakochanych - uśmiechnie się szczęście.

Projektantem i twórcą rzeźby Wokulskiego jest Robert Sobociński, poznański artysta, autor m.in.: ławeczki Tuwima w Łodzi i skierniewickiej ławeczki Profesora Pieniążka. Rzeźba ma około dwóch metrów wysokości. Wyobraża postać Wokulskiego, który przeżywa silne emocje; nie tyle przedsiębiorcy, co filantropa oraz mecenasa kultury i nauki.

Przy rzeźbie umieszczono słowa:
    Dotknąłem miłości, dotknąłem śmierci…
    Tu, w Skierniewicach, wrócono mnie Życiu.
    Ach, te odwieczne metamorfozy…
                Stanisław Wokulski
        Romantyk z powieści Bolesława Prusa pt. LALKA 



Parowozownia (ul. Łowicka 1)

Zespół lokomotywowni z oryginalną nastawnią i halą wachlarzową z 1845 r.,  z czasów Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej. W Parowozowni, należącej obecnie do Polskiego Stowarzyszenia Miłośników Kolei, zgromadzono kilkadziesiąt pojazdów, w tym unikatowych w skali Europy i świata.

Wagony z kolekcji były wykorzystane podczas realizacji filmów, m.in.: „Lista Schindlera” i „Pianista”.
Parowozownię można zwiedzać od maja do października w każdą pierwszą sobotę miesiąca w godz. 11:00 – 14:00 (ul. Łowicka 1).
więcej: www.psmk.org.pl



Brama Wjazdowa (ul. Sienkiewicza)

Klasycystyczna brama z 1780 r. prowadzi do dawnej rezydencji biskupów. Bramę wybudowano na życzenie prymasa Antoniego Ostrowskiego. Tędy wjeżdżał król Stanisław August Poniatowski, dostojnicy kościelni, a także władcy państw zaborczych podczas zjazdu w 1884 r.



Pałac prymasowski (ul. Konstytucji 3 Maja 1/3)

Najcenniejszym zabytkiem Skierniewic jest, położony w rozległym parku krajobrazowym, pałac arcybiskupów gnieźnieńskich zwany też pałacem prymasowskim - obecnie siedziba Instytutu Ogrodnictwa.

Pałac wybudowany został w l. 1609-1617 na miejscu drewnianego dworu; w stylu renesansowym. W 1762 r. pałac został rozbudowany w stylu klasycystycznym wg projektu E. Szregera. Wokół powstały budynki gospodarcze, park i oranżeria, dając początek istniejącej do dziś Osadzie Pałacowej.

Pałac stanowił siedzibę arcybiskupów, m.in.:. Ignacego Karsickiego, a także marszałka francuskiego L. Davout oraz rezydencję letnią Wielkiego Księcia Konstantego, a następnie carów Mikołaja I i Aleksandra I. W 1884 r. w pałacowych murach odbył się Zjazd Trzech Czarnych Orłów – władców państw zaborczych.

Warte obejrzenia są wnętrza pałacu, zwłaszcza Sala pod Jutrzenką, w której zachował się plafon pędzla A. Blanka z postacią bogini świtu o twarzy  Joanny Grudzińskiej, księżnej łowickiej, żony Konstantego.



Osada Pałacowa
Atrakcyjność rezydencji polskich prymasów podkreślają zabytkowe zabudowania Osady Pałacowej. Budynki te pełniły różnorodne funkcje. Za czasów arcybiskupa Poniatowskiego mieściły farbiarnię i szkołę prządek, znajdowały się tam także pomieszczenia administracyjne, gospodarcze i mieszkalne dworu.

Budynek pod skarpą połączony z pałacem pergolą, projektu Szregera, zajmowała kuchnia, paszteciarnia i piekarnia. Pod pergolą znajdował się podziemny korytarz, którym dowożono posiłki do pałacu. W XVIII w. pełnił także rolę oranżerii, w której rosły drzewa pomarańczowe, cytrynowe i winorośl. W zbiorach graficznych króla Stanisława Augusta zachowały się rysunki inwentaryzacyjne wykonane przez Szregera, dzięki którym można określić przeznaczenie poszczególnych budynków Osady Pałacowej.


Park arcybiskupów gnieźnieńskich
Historia skierniewickiego parku sięga połowy XIV wieku. Początkowo był to ogród przy dworze arcybiskupim. W XVIII w. przy pałacu istniała oranżeria z drzewkami pomarańczowymi, ogród włoski, sady oraz winnice. Za czasów prymasa A. Ostrowskiego w parku znajdowały się kaskady, groty, altany, 4 sadzawki i tarasy nad brzegiem rzeki. Skierniewicki park znacznie upiększył Ignacy Krasicki, upodobniając go do parków w Smolanach. Za czasów carskich (1830 r.-1845 r.) ogrody i park gruntownie przebudowano, tworząc park krajobrazowy. W okresie międzywojennym park był miejscem spotkań mieszkańców. Tutaj odbywały się koncerty i organizowano zabawy taneczne. Na rzece Łupi znajdowała się przystań, gdzie można było popływać kajakiem.

Współczesny park rozpościera się na ok. 42 ha powierzchni w centrum miasta.



Kościół pw. św. Jakuba (ul. Senatorska 16)
Kościół został ufundowany przez prymasa Antoniego Ostrowskiego i wybudowany w 1781 r.  wg projektu Efraima Schroegera. Z lotu ptaka z układu form architektonicznych budynku można odczytać litery „A” i „O” – inicjały fundatora świątyni.
W kościele zachowały się liczne tablice nagrobne z XVII i XVIII w. oraz portret Stanisława Augusta Poniatowskiego. Wart obejrzenia jest nagrobek prymasa Ostrowskiego wykonany przez włoskiego rzeźbiarza – J. Monaldiego. 



Dom narzeczonej Chopina / Izba Historii Skierniewic (ul. Floriana 4)

W modrzewiowym dworku z II poł. XVIII w. obok kościoła  pw. św. Jakuba ostatnie 10 lat życia spędziła młodzieńcza miłość i muza Fryderyka Chopina, śpiewaczka – Konstancja Gładkowska. Specjalnie dla niej wybitny muzyk skomponował pieśni: „Gdzie lubi” i „Życzenie”. O Konstancji Skierniewiczanie mówili z szacunkiem „narzeczona Chopina”.

Dziś w modrzewiowym dworku ma swoją siedzibę Izba Historii Skierniewic. Odwiedzających zapraszamy od pn. do pt. w godz.: 9.00-17.00 oraz w sob. i ndz. w godz.: 10.00-13.00.


Rynek z Ratuszem 
Rynek im. arcybiskupa Jana Odrowąża ze Sprowy, założyciela miasta, ukształtowany po 1457 r. przez prawie 500 lat stanowił plac targowy. W zachodniej stronie rynku znajduje się neorenesansowy ratusz  z 1846 r. wybudowany wg projektu H. Marconiego. Obecnie mieści się tu urząd miasta. Po pierwszym drewnianym ratuszu z XVIII w. pozostał ślad w środkowej części rynku w postaci fontanny wybudowanej w 2007 r. na jego obrysie.


Ławeczka Profesora Pieniążka (Rynek)

Odwiedzając skierniewicki rynek warto przysiąść na ławeczce Profesora Pieniążka. Ponoć szczęście przynosi potarcie jabłka, trzymanego w dłoni przez Profesora.

Prof. Szczepan Aleksander Pieniążek (1913-2008), założyciel i wieloletni dyrektor Instytutu Sadownictwa i Kwiaciarstwa w Skierniewicach uczynił nasze miasto owocowym sercem Polski. W hołdzie dla wybitnego Profesora Skierniewiczanie zadedykowali mu rok 2009. W ramach obchodów Roku Profesora Pieniążka w Skierniewicach została zrekonstruowana jedyna w Polsce aleja jabłoniowa. W rynku przed ratuszem stanęła ławeczka Profesora, a przed gmachem instytutu odsłonięto popiersie wielkiego naukowca i praktyka. Szczególną pamiątką Roku Profesora Pieniążka są okolicznościowe dukaty lokalne „PIENIĄŻKI” z jego wizerunkiem.

Napis na tablicy obok rzeźby:
Profesorze,
dałeś nam owoc bogów – JABŁKO
zostawiłeś – SERCE
    dziękujemy...
        skierniewiczanie


 

Kościół pw. św. Stanisława  (ul. Św. Stanisława 1)
Najstarszy  barokowy kościół w mieście ufundowany w 1720 r. przez arcybiskupa Stanisława Szembeka jako kościół szpitalny .W świątyni przechowywane są relikwie św. Stanisława. Kościół otacza cmentarz św. Rocha, którego początki sięgają 1530 r. W latach 1779-1918 pełnił rolę cmentarza miejskiego.



Pałacyk myśliwski – willa „Aleksandria”

W parku miejskim za torami dawnej Kolei Warszawsko – Wiedeńskiej znajduje się pałacyk wybudowany w 1841 r. wg projektu architekta Adama Idźkowskiego. Obecnie mieści się w nim Instytut Ogrodnictwa. W II połowie XIX w. pałacyk zajmowali adiutanci cara Aleksandra II, stąd nazwa pałacyku willa „Aleksandria”.

W czasach, kiedy właścicielem dóbr skierniewickich był książę Bariatyński, willa (wg legendy) stanowiła mieszkanie i jednocześnie więzienie pięknej Czerkieski, porwanej przez księcia na Kaukazie. Książę nadał brance imię Sabediana, ponieważ „mądrością królowej Sabie dorównuje, a zgrabnością – bogini rzymskiej Dianie”. Od tego czasu dzielnica miasta wraz z pałacykiem nazywana jest Sabediany.

Po śmierci księcia Bariatyńskiego w pałacyku zatrzymywali się goście cara, przybywających na polowania do pobliskiego Zwierzyńca – dlatego w świadomości mieszkańców utrwaliła się nazwa - pałacyk myśliwski.



Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego

W 1920 r. tereny folwarku skierniewickiego, należącego wcześniej do arcybiskupstwa, następnie będące własnością cara, przeznaczono na pola doświadczalne dla SGGW.

Obecnie istnieje tam Stacja Doświadczalna Wydziału Rolnictwa i Biologii SGGW im. prof. Mariana Górskiego.
Zabudowania dawnego pola doświadczalnego (w tym budynku administracyjno – laboratoryjnego oraz spichlerza) wpisane do rejestru zabytków, pochodzą z lat 1935-1927.



Budynek Sejmiku (ul. Konstytucji 3 Maja)

Projekt Domu Sejmikowego w Skierniewicach powstał w 1921 r. dla upamiętnienia Konstytucji uchwalonej w marcu tego roku przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. Gmach budowany był w latach 1922-1926 wg projektu architekta Konrada Kłosa. W uroczystym poświęceniu Domu Sejmikowego 12 czerwca 1927 r. uczestniczył Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Ignacy Mościcki.

W nowym budynku mieściło się 16 urzędów, 7 stowarzyszeń, Powiatowe Muzeum im. Wł. Reymonta oraz pomieszczenia mieszkalne dla pracowników Starostwa.



Kościół Garnizonowy (pl. Jana Pawła II)

Dawna cerkiew wybudowana przez stacjonujących w Skierniewicach żołnierzy carskich na pamiątkę śmierci cara Aleksandra III.  Kamień węgielny pod budowlę położono w 1899 r., a konsekracja świątyni miała miejsce w roku 1903. Środki na  budowę cerkwi pochodziły ze składek oficerów i żołnierzy garnizonu skierniewickiego. Znaczną kwotę na ten cel przekazał car Mikołaj II. Wzniesiona na wysokim brzegu rzeki budowla była widoczna z daleka.

W 1936 r. cerkiew została przebudowana według projektu Jana Łukasika na kościół garnizonowy, dziś - kościół pw. Wniebowzięcia NMP. 



 

Strona główna Drukuj dokument
KALENDARZ IMPREZ

  Maj 2017 

Pn Wt Śr Cz Pt So Nd
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31
Kliknij i zobacz wydarzenia
OSÓB ONLINE: 35

Urząd Miasta Skierniewice
ul. Rynek 1, 96-100 Skierniewice
tel. (046) 834-51-00, fax: (046) 834-51-51
email: umskier@um.skierniewice.pl

ALPANET - Polskie Systemy Internetowe